Afrykamera: Figurka

Drugim filmem, rodem z Nollywood, prezentowanym w ramach AfryKamery jest "Figurka". Dziwny w ogóle nie straszny horror, za to z ambicjami na miarę Agathy Christie, szkoda, że wyszło z tego coś w stylu Scooby-Doo. Chciałbym zaznaczyć, że to jedyny znany mi przypadek gdy strona internetowa filmu, a nie samo dzieło stara się widza przestraszyć. Czuję się nieco nieswojo, horrory to dla mnie grząski grunt, gdzie mi do takich ekspertów jak Queerdelys. Korzę się przed majestatem i przechodzę do rzeczy.

"Figurka" opowiada historię trójki przyjaciół, którzy po studiach zostają wysłani na wojskowy obóz. Ich perspektywy na przyszłość nie są zbyt pomyślne, jednak ich los zmienia się gdy jedno z nich znajduje w lesie dziwną, starą figurkę. Mija siedem lat dobrobytu, bohaterowie wzbogacili się, dwoje z nich ma dziecko, jednak po latach urodzaju szczęście zaczyna się odwracać. Następują kolejne klęski, aż do finału, który ma sprowokować widza do myślenia czy magia aby na pewno istnieje.

Nie będę się pastwił nad grą aktorską, jak na nollywood jest bardzo przyzwoita. Aktorzy grają jak w słabym amerykańskim filmie, a nie w kiepskim dziele z Nigerii. Co prawda na miejscu jakiegokolwiek reżysera w życiu nie zatrudniłbym Funloli Aofiyebi-Raimi nawet gdyby mi dobrze płacili. Jej postać należy do najbardziej wkurzających jakie widziałem i to chyba nie dlatego, iż taka miała być.

Zdjęcia nie powalają, w odróżnieniu od "Inale" widać stosunkowo niski budżet, trochę przypominają produkcje telewizyjne. Co do muzyki to ogranicza się właściwie tylko do motywu ze śpiewanym słowem "Araromire". Jednym słowem - techniczny przeciętniak.

"Figurka" zapewnia coś ciekawszego niż utożsamienie się ze strachem bohaterów, pozwala na zapoznanie się z zupełnie odmiennym widzeniem świata, Nie jest łatwo powiedzieć w jakim stopniu film oddaje światopogląd Nigeryjczyków. Tamtejsi widzowie uwielbiają historie z wyższych sfer. Stąd bogate, czasami aż do absurdu stroje. Można też stwierdzić, iż przeciętny widz prawdopodobnie marzy o dobrze płatnej biurowej pracy, kochającej żonie, nie zauważającej romansów na boku, samochodzie i więcej niż jednym dziecku. Są to dość standardowe aspiracje klasy średniej na całym świecie.

Ciekawsze jest podejście do magii, oraz szeroko rozumianego świata pozazmysłowego. Araromire obdarza szczęściem, ale też je zabiera. To nie od człowieka zależy jego powodzenie, a od mocy, które albo się za nim wstawią, albo wystąpią przeciw niemu. Sama magia ma też inną postać niż w naszej kulturze, gdzie bardzo silnie związana jest ze słowem. W Nigerii, ale też we wszystkich kulturach mających jakiś związek z Czarną Afryką (Karaiby chociażby) panuje przekonanie, iż istnieją fetysze przepełnione jakąś siłą. Rzucenie zaklęcia polega na fizycznym kontakcie z przedmiotem.

"Figurka" nie jest dobrym obrazem, ale nie wyobrażam sobie by ktoś poszedł na nią z takim nastawianiem. Należy też zapomnieć o europejskich i amerykańskich horrorów, to film obyczajowy z wprowadzonym elementem fantastycznym. Celem twórców nie było wywołanie strachu, a pokazanie jak nadprzyrodzona siła ingeruje w ludzkie życie. Chyba nie polubię filmów z tego regionu, chyba że doczekam się czasu gdy wreszcie ilość zmieni się w jakość. "Inale" daje taką nadzieję.